Trzecia osoba - ebook (epub, mobi) Anna Kańtoch

Bardzo lubię pióro Anny Kańtoch, więc nie zastanawiałam się ani chwili, kiedy w ręce wpadł mi thriller jej autorstwa pod tytułem Trzecia osoba. Od pierwszych stron historia mnie wciągnęła i czytałam czym prędzej, żeby poznać jej finał.

Monika i Mirek Bresiowie pewnego dnia zapakowali dzieci do samochodu i wybrali się na wycieczkę do lasu, w okolice powojennych bunkrów. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że dzieci zaaferowane zabawą, nie zwróciły uwagi na to, że rodzice gdzieś zniknęli. Poszukiwania niewiele dały, dwójka dorosłych zapadła się pod ziemię, zostawiając trójkę maluchów w lesie. Dziewięcioletni Marcin, jako najstarszy z rodzeństwa, zaprowadził Milenę i Matiego do wioski, gdzie otrzymali pomoc. Policja rozpoczęła poszukiwania ich rodziców, a opiekę nad dziećmi przejęła babcia. Minęły lata, ale tajemnica zniknięcia Bresiów nie została rozwiązana.

W dawnym domu zaginionych zamieszkała inna rodzina, Sławek Dębski z rodzicami. Chłopak zainteresował się tematem rodziny Bresiów i podjął prywatne śledztwo. Nie spodziewał się jednak, dokąd go ono zaprowadzi. Marcin Breś kupił dom po sąsiedzku, ponieważ wciąż dręczyła go sprawa zaginięcia rodziców. Działania śledcze Sławka wywołały lawinę zdarzeń, które stały się punktem wyjścia do analizy wspomnień rodzeństwa. Każde z nich na swój sposób usiłuje zmierzyć się z sytuacją i wieloletnim życiem w zawieszeniu. Czy zdołają znaleźć w odmętach pamięci coś, co doprowadzi ich do nowych rozwiązań? Czy działania Sławka pomogą, czy zaszkodzą sprawie? Gdzie podziali się Bresiowie?

Fabuła podzielona jest na trzy części. W każdej z nich prym wiedzie jedno z rodzeństwa. Perspektywa każdego z nich odrobinę się różni, chociaż przecież dotyczy tego samego wydarzenia. Autorka świetnie oddała trzy różne spojrzenia dorosłych już dzieci na zniknięcie rodziców i zgrabnie powiązała wszystkie wątki, które doprowadziły do finału.

Zdecydowanie polecam powieści Anny Kańtoch. Nieoczywiste fabuły pełne zmyłek i tajemnic nie pozwalają wprost odłożyć książki!

To, że jestem uzależniona od czytania to jedno, ale w stan prawie euforyczny wprawia mnie każda książka, w której w fabułę wpleciona jest mała i hermetyczna społeczność, zagadka, która nie powinna być rozwiązana, a przeszłość przeplata się z teraźniejszością i miesza wszystkim w życiu, albo nawet i bywa zabójcza. Anna Kańtoch potrafi stworzyć klimat niepokoju i tajemniczości, w jej historiach można się zatracić i stracić poczucie czasu, ale zawsze jest to czas spędzony przyjemnie.

Monika, Mirosław, Marcin, Milena i Mateusz uchodzili za szczęśliwą i kochającą się rodzinę. Pewnego dnia na policję zgłasza się przerażony dziewięcioletni Marcin z rodzeństwem, informując o zaginięciu rodziców. Od razu rozpoczyna się akcja poszukiwawcza, która jednak nie przyniosła żadnych rezultatów. Opiekę nad dziećmi przejęła babcia. Trzydzieści lat później dorosły już Marcin zdecydował, że powróci w dawne strony. Rodzinny dom zamieszkiwała już inna rodzina wraz z synem, który z nudów, zaczyna amatorsko zgłębiać przyczyny zniknięcia rodziców Marcina. Chłopak nie wie, że niektórymi rzeczami nie warto się interesować, bo nawet po kilkunastu latach potrafią rezonować, siać zamęt i zniszczenie...

Książka podzielona jest na trzy części. Każda osobno traktuje rodzeństwo: marzec to Marcin, kwiecień – Milena, a maj należy do Matiego. Anna Kańtoch umiejętnie prowadzi nas przez meandry tajemnic i rodzinnych sekretów. Daje do myślenia w kwestii wiarygodności wspomnień, radzenia sobie z traumą, odświeżania pamięci po latach, relacji między rodzeństwem po utracie bezpieczeństwa i stabilizacji, jaką jest pełna rodzina. Bardzo ciekawie wybrała kolejność narratorów, z pewnością nie była ona przypadkowa. Historię poznajemy od najstarszego z rodzeństwa, który powinien kojarzyć i pamiętać najwięcej, poprzez Milenę, która wprowadzała uwagi do relacji łączącej rodziców aż do najmłodszego Mateusza, który przez swoje błądzenie w niepamięci i w niewiedzy odkrywa jednocześnie z czytelnikiem, jak wyglądała prawda. Nie było już miejsca na domysły i spekulacje, nadszedł bowiem kulminacyjny moment, który długo trzymał w napięciu.

Trzecia osoba to zgrabnie i sprawnie napisany thriller, który pobudza wyobraźnię. Czytelnik po pewnym czasie nie tylko uważnie śledzi losy bohaterów, ale sam zaczyna snuć rozważania na temat przyczyn zaginięcia ich rodziców. Rozdziały, w których występuje aspirant Jakub Wójcik, pomagają usystematyzować wiedzę i dają nieśmiałe podpowiedzi, jak mogłoby to wszystko wyglądać trzydzieści lat temu.

Czytałam z niesłabnącym zainteresowaniem, próbowałam łączyć kropki i samodzielnie dojść do tego, co spotkało w lesie Bresiów i gdzie podziewa się syn sąsiadów. Zanurzyłam się całkowicie w klimacie lektury, ale... nie do końca przekonało mnie rozwiązanie zagadki. O ile wydarzenia, które doprowadziły do zniknięcia dorosłych członków rodziny, są wiarygodne i do przyjęcia, to tego, co się stało z synem sąsiadów, po prostu nie kupuję. Wy może po lekturze będziecie innego zdania.

Lubię pióro Anny Kańtoch, choć nie wszystkie jej kryminały przypadły mi do gustu. Trzecia osoba opowiada o mrocznych tajemnicach pewnej beskidzkiej rodziny, więc na pewno fakt, że akcja rozgrywa się niedaleko miejsca, w którym się wychowywałam, miał spory wpływ na mój odbiór tej powieści.

Radziechowy, Przybędza, Węgierska Górka, Żywiec – znam je doskonale, więc nie było mi trudno przenieść się do nich na kartach Trzeciej osoby. Jednak nawet gdybym nie miała pojęcia o istnieniu tych miejscowości, poszłoby mi gładko, ponieważ Kańtoch doskonale oddaje klimat polskich wsi i miasteczek oraz nie zawsze łatwe relacje między ich mieszkańcami.

W najnowszej powieści pisarka połączyła dwie intrygujące zagadki: zaginięcie przed laty małżeństwa Bresiów oraz nagłe zniknięcie chłopaka, który tamtą sprawą zaczął się interesować. Miejscem scalającym oba wydarzenia Kańtoch uczyniła bunkier „Waligóra” – położony w beskidzkim lesie schron bojowy wybudowany na początku drugiej wojny światowej. To obiekt oddychający prawdziwą historią, a w powieści również skrywanymi od lat rodzinnymi sekretami. Wybór akurat tego miejsca dodał fabule mroku i wyjątkowej tajemniczości – mam nadzieję, że zachęci turystów do odwiedzenia tych pięknych okolic.

Trzecia osoba to powieść o rodzinnej tragedii, która mimo upływu lat nadal niszczy dotknięte nią osoby. To historia porzuconych dzieci i zagubionych w codzienności dorosłych, pełna żalu, kłamstw i nieodwracalnych błędów.

Kańtoch bez wątpienia ma talent do budowania klimatu i wodzenia czytelnika za nos. Pisze płynnie, rytmicznie i wiarygodnie, zostawiając czytelnika z poczuciem ogromnej satysfakcji. I tym razem pewnie by tak było, gdyby nie zakończenie – według mnie nie najgorsze, ale dość przewidywalne. Dlatego czuję niedosyt!

Anna Kańtoch od lat cieszy się uznaniem polskich czytelników. I nie dziwi wcale fakt, że każda książka autorki trafia na czyt-NIKową półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Ta najnowsza pt. Trzecia osoba, jest kolejnym tytułem, trafiającym w to właśnie miejsce. Pisarka doskonale wpasowała się w moje czytelnicze gusta, w moje oczekiwania, karmiąc moje czytelnicze emocje, wciągającą i jakże tajemniczą historią. Odkrywanie sekretów Moniki i Mirosława było dla mnie wyprawą, która zelektryzowała moje czytelnicze emocje. Co więcej, w pełni zaspokoiła moje czytelnicze apetyty. Zatem jeśli macie chrapkę na wciągającą lekturę, to nic nie staje na przeszkodzie, abyście wzięli tę książkę do swych czytelniczych rąk. Mroczna historia stworzona przez Annę Kańtoch nie pozwoli Wam oderwać się od lektury, aż do finałowej odsłony.

Trzecia osobato historia, która każdego czytelnika postawi w stan osłupienia. Będziecie przecierać oczy z niedowierzania. Będziecie zachwyceni historią, której poznawanie poprowadzi Was do najczarniejszych zakamarków tajemnic. Wraz ze zniknięciem Moniki i Mirosława, będziecie dociekać prawdy. Co takiego wydarzyło się w ich życiu, że zniknęli bez śladu? Dlaczego Bresiowie pozostawili swoje dzieci? Czy Marcin, Milena i Mati odnajdą swoich rodziców? Na to pytanie odpowiedzi szukać będziemy wraz ze Sławkiem Dębskim i jego rodzicami, którzy zamieszkali w domu Bresiów. Czy znajdą odpowiedzi na nurtujące nas pytania? Możecie być pewni, że Anna Kańtoch, tak poprowadziła sznurkami tej fabuły, że nie prędko odkryjecie prawdę na temat rodziny Bresiów.

Anna Kańtoch z każdą książką potrafi zarysować historię, której odkrywanie zaleje Was falą niepewności, strachu o losy bohaterów. W tej najnowszej uczyniła to mistrzowską miarą. Wszak autorka już od lat doskonale prowadzi czytelnika, który sięgając po jej książki, zawsze ma pewność, że doskonale trafił. A Pani Anna kolejny raz trafiła w samą dziesiątkę czytelniczych ocen. To zaś sprawia, że twórczość pisarki spotyka się z ogromnym uznaniem czytelników. Czyt-NIKowe zdobyła już lata temu. A dziś najnowszą książką utwierdza mnie w przekonaniu, że twórczość pisarki jest niezwykła. Z całą mocą trafiająca w nasze emocje, co sprawia, że Trzecia osoba to kolejne dzieło, które w mojej opinii śmiało zasługuje na miano bestsellera.

Trzecia osoba to powieść, która nie zawodzi. Jej historia zawiedzie nas do mrocznych tajemnic, których odkrywanie zapiera dech w piersiach. Lektura tej książki jest gwarancją doskonałej czytelniczej uczty. I jestem przekonany, że kolejne takie przeżycia jeszcze przed nami. Teraz gdy książka znalazła swoje miejsce na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek, mogę śmiało napisać, że czytanie takich powieści to wyjątkowy czas. Zatem znajdźcie czas, aby sięgnąć po książkę Anny Kańtoch, autorki, która od lat w polskiej literaturze ma swoje zasłużone miejsce. Miejsce w czołówce najlepszych. A najnowsza książka jest na to doskonałym dowodem.