Dobre wychowanie - audiobook (mp3) Amor Towles

Książka piękna, z której wiele cytatów pozostanie na zawsze w notatkach i sercu...
Oto kilka z nich:
"Wyglądał jak mężczyzna, który zdobył pewność siebie wskutek przebywania we wrogim środowisku, jak ktoś, kto nie jest już nikomu nic winien."
"Na tym polega problem ludzi urodzonych w Nowym Jorku - zauważył stary kioskarz z lekkim smutkiem - Nie mają Nowego Jorku, do którego mogliby uciec"
"Gdyby ktoś powiedział mi, ile pewności siebie daje broń, strzelałabym z niej przez całe życie."

Książka napisana lekkim, a do tego niezwykle barwnym językiem. Autor kieruje naszą wyobraźnię do Nowego Jorku pełnego bardzo zróżnicowanych i wymieszanych rzeczywistości i środowisk. Ludzi uciekających od swojej rodziny, powiązań, po prostu miejsc, w których czują się na różne sposoby zniewoleni. Ludzi bogatych niby nie przywiązanych do pieniędzy, ludzi biednych z pogardą dla pieniędzy lub łasych na nie.
Nowy Jork - miasto biznesu, wyjątkowości, romantyzmu, głupoty i wielu błędnych ścieżek, z których trudno zejść.

Historia przeszłości spojona spokojną i wypracowaną "teraźniejszością" - dzięki temu zabiegowi nawet trudne sytuacje można czytać ze spokojem i nadzieją na lepsze jutro.

Podsumowując: literatura prawdziwie piękna.
Brak rozczarowania po wysokiej poprzeczce "Dżentelmena z Moskwy".

„Dobre wychowanie” to powieść, która daje czytelnikowi możliwość odbycia podróży w czasie i cofnięcia się w szalone lata trzydzieste XX wieku. „Wehikuł czas” przenosi nas do tego kresu i daje możliwość poznania fascynującego miasta, jakim jawił się w tamtym czasie Nowy Jork. Ponadto umożliwia przeniknięcia w nowojorskie wyższe sfery i przeżywania wraz z nimi wzlotów i upadków, miłości i zdrad. Wreszcie pozwala na poznanie głównej bohaterki – Kate, której niejeden z czytelników pozazdrości jej życia oraz samego nastawienia do niego. Książka ta okazuje się w miarę interesującą lekturą, lecz sprawiającą kłopoty w jej odbiorze. Po mimo dobrego i obiecującego początku, zdawać się może iż autorowi brakuje pomysłu na jego realizację. Również styl jakim się posługuje nie okazuje się wcale łatwy w odbiorze. Mocną stroną „Dobrego wychowania” jest wiarygodne i barwne oddanie ducha minionych czasów początków XX wieku.
Dla miłośników stylu retro powieść ta pewnie będzie obowiązkową pozycją, mnie jednak do końca nie przypadła tak mocno do gustu i niezbyt rozumiem te okrzyki zachwytu zachęcające do natychmiastowej lektury.