Mroczna materia - audiobook (mp3) Blake Crouch

Wybory, których dokonujemy, decydują o naszym obecnym i dalszym życiu. Czasami wracamy myślami do tego co było i nie raz zastanawiamy się, co by było, gdyby decyzja byłą inna, gdyby zdecydować się na propozycję, zagadać do chłopaka/dziewczyny, zdecydować się na zmianę pracy... czy choćby zadecydować ze dziś wrócimy inną drogą do domu. Tych decyzji, mniejszych i większych, podejmujemy kilkanaście dziennie, setki i tysiące w przeciągu lat. Czy te decyzje nas kształtują? Czy również my zmieniamy się wraz z podjęciem kolejnej? Zapraszam na książkę, która idealnie oddaje powyższe rozważania i którą czyta się z zapartym tchem...

Jason Dessen kilkanaście lat wcześniej porzucił karierę naukową na rzecz rodziny. Obecnie jest szczęśliwym mężem, ojcem nastoletniego syna, wykłada na uniwersytecie i czuje się w gruncie rzeczy szczęśliwy, choć dopadają go dylematy, co byłoby gdyby nie zrezygnował z pracy badawczej. W jednej chwili jego życie zmienia się na zawsze, kiedy zostaje porwany. "Czy jesteś szczęśliwy" to ostatnie pytanie jakie słyszy, przed utratą przytomności. Potem nic już nie jest takie same. Jason budzi się w świecie, gdzie jego żona nie jest jego żoną, jego syn nigdy się nie urodził a on sam brany jest za kogoś innego. Która rzeczywistość jest prawdziwa i czy można wrócić do tego co było i do czego tęskni coraz bardziej?

Zafascynował mnie opis tej pozycji, o której wcześniej nie słyszałam, a która została ponownie wydana w ramach premiery serialu na jej podstawie. Gdybym sie na nią nie zdecydowała... Całe szczęście miałam okazję ją przeczytać i uważam, że to jedna z tych książek, które zostają w głowie na długo. Świat, który stworzył autor, a przede wszystkim rozważania jak duży wpływ mamy na własne życie i jak każda, nawet najmniejsza decyzja, wpływa na jego zmianę. Czy z miłego i niegroźnego człowieka, bylibyśmy w stanie zmienić się w bezwzględnego zabójcę, gdyby nasze życie zawędrowało w takim kierunku? Czy nasz charakter decyduje o naszych wyborach, czy to nasze wyboru ukształtowały nasz charakter?

Lektura była szybka, przeczytałam ją właściwie za jednym podejściem, coraz bardziej zagłębiając się w świat stworzony przez autora. Początkowo zwykłe życie bohatera z każdą kolejną kartką, z każdym kolejnym rozdziałem, zmienia się coraz bardziej, wygląda jak równia pochyłą, z której nie da się uciec, można tylko podążać za tym, co się dzieje. Jason zostaje sam w świecie, którego nie zna, nie rozumie i który go przeraża. I robi wszystko, żeby wrócić do normalności, ale czy ta jest jeszcze możliwa?

Autorowi udało się stworzyć powieść o której nie da się łatwo zapomnieć, a jednocześnie czyta się ją doskonale. Jestem bardzo ciekawa serialu, który stworzono na jej podstawie i chciałabym go obejrzeć, choć podejrzewam, że nie ważne, jak byłby dobry, książka to zawsze książka.

Mroczna materia to świetny thriller z mocno rozwiniętym wątkiem psychologicznym. Dobrze napisana, wciągająca książka, która zmusza do zastanowienia się nad własnym życiem i światem, który nas otacza. Zdecydowanie godna polecenia, nawet jeśli nie jest to gatunek, po który na co dzień sięgacie.

Mroczna materia to nieoczywista powieść fantastyczna, która w szczególny sposób zmusza czytelnika do przemyśleń. Każdy z nas czasem zastanawia się, co by się stało, gdyby w jakimś momencie swojego życia podjął inną decyzję, poszedł inną drogą, spotkał innych ludzi, wybrał inną pracę lub wykształcenie. Blake Crouch pozwala swojemu bohaterowi odczuć to w praktyce.

Jason wychodząc z domu nie wie, że jego życie za kilka godzin zmieni się diametralnie. Początek powieści sprawia wrażenie thrillera. Jason zostaje porwany przez tajemniczego zamaskowanego napastnika i wywieziony na peryferie miasta. Gdy budzi się po jakimś czasie, jest w innym świecie. Jako fizyk powoli dochodzi do wyjaśnienia zdarzeń, które stały się jego udziałem. A czytelnik zaczyna rozumieć, że mowa jest o teorii światów równoległych.

Jednak Mroczna materia to nie tylko pasjonująca powieść fantastyczna, lecz również historia prowokująca do refleksji. Ponieważ nie sposób oderwać się od najważniejszego pytania o zadowolenie z życia i szczęście. Czy kariera naukowa lub artystyczna jest lepszą gwarancją udanego życia? Czy może zwyczajne i trochę nudne życie rodzinne? Jason ma okazję się o tym przekonać.

Blake Crouch to interesujący autor, którego książki nigdy nie są oczywiste, łatwe do zaszufladkowania. Są to zwykle powieści, w których wątek sensacyjny przeplata się z fantastyką, zaś dbałość o logikę i rzeczowość narracji pozwala czytelnikowi łatwiej zanurzyć się w świecie, który przedstawiają.

Wyobraź sobie [jak ja luuubię tak zaczynać], że cofasz się do przełomowego momentu w Twoim życiu. Na pewno taki masz.
– Przypadkowe spotkanie z obecnym mężem/żoną,
– rozstanie z chłopakiem,
– wybór takiego a nie innego kierunku studiów, takiej a nie innej pracy,
– dwie kreski na teście ciążowym.

Zastanów się, bo niekiedy jeden krok, gest, słowo potrafią pobudzić lawinę zdarzeń. Lawinę, która wyrzuciła Cię właśnie w tym miejscu. Tu i teraz. W takiej formie, w takiej kondycji i z takim bagażem doświadczeń. A teraz – wyobraź sobie, że podejmujesz inna decyzję. Nie spotykasz swojego obecnego męża/żony, bo spóźniłeś się na tramwaj, wiązałeś sznurowadło, zachciało Ci się siku, nie poszedłeś na imprezę. Nie rozstałaś się z chłopakiem, bo dałaś mu kolejną szansę. Zrezygnowałeś ze studiów, nie przyjąłeś bardzo atrakcyjnej pracy. Nie urodziłaś dziecka...

Niepokojącym paradoksem jest to, że choć nad wszystkim panujemy, to tylko w takim zakresie, w jakim panujemy nad sobą.
Crouch przedstawia nam alternatywną wersję ludzkiej egzystencji. Przerażającą wizję... Główny bohater – Jason – wiedzie ustabilizowany, spokojny żywot. Ma kochającą żonę Danielę i wspaniałego syna, dobrą pracę wykładowcy fizyki. Jeden wieczór zmienia jego życie... na jego życie... ale inne, alternatywne, które nie ma racji bytu. Problem polega na tym, że to właśnie w tym alternatywnym życiu, w którym Daniela NIE jest jego żoną, nie mają syna a on nie jest wykładowcą na uniwerku tylko geniuszem światowej sławy, zostaje uwięziony...

Zrozumiałem, że jesteśmy czymś więcej niż sumą naszych wyborów i że w matematyce naszej tożsamości rolę grają wszystkie ścieżki, jakimi mogliśmy podążyć.Mroczna materia to przerażająca wizja świata, a nawet światów równoległych. Ale dla mnie Mroczna materia to przede wszystkim historia o miłości. Prawdziwej, wytrwałej i bezwarunkowej.

Idziemy własnymi, sztywno wytyczonymi drogami, tak bardzo jesteśmy zagłębieni w koleinach, że przestajemy widzieć, kim tak naprawdę są ci, których kochamy.
Sama historia jest niesamowicie wciągająca, elektryzująca i bardzo oryginalna. Pomysł został dość dobrze dopracowany (przykłady nieścisłości albo zbędnych wątków byłyby zbyt wielkim spojlerem, więc je sobie daruję), jednak mam jedno zastrzeżenie co do formy. Autor, aby podkreślić zapewne dynamikę akcji posługiwał się wykrzyknieniami, bezokolicznikami, krótkimi zdaniami. Taki typ wypowiedzi faktycznie nadaje tempa akcji, na dłuższą metę staje się irytujący.
Bo bohaterowie uciekają.
Wciąż uciekają.
Nie wiedzą.
Że grozi im niebezpieczeństwo.
Wielkie niebezpieczeństwo.
A rozwiązanie zagadki jest blisko.
Bardzo blisko.

Może wpieniać, nie?

Bardzo dobra pozycja. Z ważnym przekazem: doceniaj to, co masz.

Lubię thrillery i lubię książki science-fiction. Co jednak, gdy te dwie konwencje się wymieszają? Co, gdy mroczna powieść akcji zostanie doprawiona porządną szczyptą fizyki? To pytanie frapowało mnie na tyle, że odkąd przeczytałam zapowiedź powieści Blake’a Croucha Mroczna materia, wiedziałam, że będę musiała sięgnąć po ten tytuł i sprawdzić, co wynikło z takiego nietypowego literackiego miksu. Książkę z okładki chwalą takie głośne nazwiska jak Harlan Coben, Lee Child czy Tess Gerritsen: postanowiłam sprawdzić, czy ich entuzjastyczne wypowiedzi nie są przesadzone.

Jason Dessen ma całkiem udane życie. Co prawda nie zrobił wielkiej naukowej kariery, ale ma kochającą rodzinę: żonę i syna. Wykłada fizykę w małym college’u i właściwie nie myśli o teoriach, które kiedyś zaprzątały mu głowę i które, kto wie, mogły go doprowadzić na naukowy szczyt. Kiedy jego kolega po fachu odbiera prestiżową nagrodę za osiągnięcia w dziedzinie fizyki, Jason czuje może lekkie ukłucie zazdrości, jednak poza tym cieszy się z sukcesu Ryana. Aby to uczcić, udaje się do baru niedaleko swojego domu, gdzie ten urządza przyjęcie, opijając naukowe sukcesy. Jason nie wie, że tego wieczoru wszystko kompletnie się zmieni.

Jesteś w życiu szczęśliwy? – to ostatnie pytanie, jakie słyszy Jason tuż przed tym, gdy dookoła niego zapada mrok. Zamaskowany porywacz nic mu nie tłumaczy, nie żąda okupu, a jego motywacja jest początkowo niejasna zarówno dla bohatera, jak i dla czytelnika. Gdy Jason się budzi, jest przywiązany do noszy, a dookoła niego kręci się mnóstwo ludzi w kombinezonach – nic dziwnego, że mężczyzna jest kompletnie skołowany. To jednak dopiero początek, okazuje się bowiem, że ten świat nie jest jego światem, Daniela nie jest w nim jego żoną, a jego syn nigdy nie przyszedł na świat. Za to Jason to nie zwyczajny wykładowca na mało prestiżowym college’u, a geniusz fizyki. Jego odkrycie jest ogromne. Nietuzinkowe. I wydaje się niemożliwe…

To, co bardzo podoba mi się w Mrocznej materii to fakt, że książka nieustannie trzyma w napięciu i długo nie odsłania przed czytelnikiem wszystkich kart. To niewątpliwie cecha dobrego thrillera – w tym gatunku najważniejsza jest wartka akcja. Nie czytałam do tej pory powieści z pogranicza książki akcji i science-fiction, więc było to dla mnie coś nowego, i może przez to pomysł Croucha zrobił na mnie tak duże wrażenie. Nie można jednak autorowi odmówić tego, że to po prostu bardzo zgrabna powieść sensacyjna. Również wątek sci-fi jest dobrze rozpisany: teoria wszechświatów równoległych wydaje mi się niezwykle ciekawa i nośna fabularnie, a rozterki natury etycznej, które przy okazji poruszył autor, dodają książce kolejną warstwę. Pytania w stylu: „co jest ważniejsze, kariera naukowa czy rodzina?” lub „czy gdybym mógł cofnąć się do pewnego istotnego punktu w moim życiu, postąpiłbym tak samo jak wtedy?” nie są może najbardziej oryginalne, ale w fantastycznej otoczce ponownie zyskują świeżość.

Jeśli miałabym książce coś zarzucić to to, że cały wątek osnuty wokół teorii wszechświatów równoległych jest potraktowany dość pobieżnie: chętnie poczytałabym na ten temat więcej. Crouch postawił jednak przede wszystkim na wartką akcję, a naukowe wywody znacząco by ją spowalniały. Z tego powodu jest to raczej powieść dla miłośników thrillerów, a nie koneserów science-fiction – ci drudzy srogo by się zawiedli. Jednak nie ma tego złego, sądzę bowiem, że ktoś, kto nie sięgał do tej pory po sci-fi, może poczuć się przekonany dzięki Mrocznej materii.

Powieść Croucha jest zgrabnym połączeniem obu gatunków (z przewagą thrillera), co zapewnia świetną rozrywkę okraszoną szczyptą wiedzy z zakresu fizyki. Polecam wszystkim fanom porywających książek akcji, od których nie sposób się oderwać. Zaręczam, że połkniecie tę książkę góra w dwa-trzy wieczory!