Dama - audiobook (mp3) Dagmara Andryka

Seria z byłą policjantką Anną Marią Kier to jedna z moich ulubionych. Jej autorkę cenię za pomysłowość, wyjątkowy dar opowiadania historii z dreszczykiem i warsztat, dzięki któremu każdą kolejną powieść z cyklu czyta się jeszcze sprawniej i z większymi wypiekami na twarzy. Wśród rodzimych twórców mamy naprawdę wielu utalentowanych literatów. Doceniajmy ich, bo na to zasługują.

Przed Anną Marią Kier i Wandą Lechicką kolejne trudne zlecenie – sprawa zaginięcia przed kilku laty małej dziewczynki. Przy okazji śledztwa do bohaterek powrócą dawne traumy. Prawda, którą jedna z kobiet będzie musiała wreszcie poznać, okaże się na tyle szokująca, że wywróci powieściowy świat do góry nogami.

Dagmary Andryki absolutnie nie dopadł syndrom ani drugiej, ani trzeciej powieści z cyklu, jak to czasem się zdarza u popularnych pisarzy. Dama jest jeszcze lepsza od swoich poprzedników (Króla i Asa) – dynamiczniejsza, mroczniejsza, z nieoczywistą karcianą symboliką. Zwłaszcza ta ostatnia sprawia czytelnikowi niemałą frajdę. Mimo że znamy z poprzednich tomów historię rodzinną Anny Marii Kier i przeczuwamy, o co może chodzić, pewnych spraw nie jesteśmy w stanie przewidzieć, ponieważ pisarka wciąż wyciąga na jaw nowe szokujące fakty. Kim jest Dama Kier? Czy kryje w sobie tradycyjne znaczenie, czy może tym razem pojawia się w pozycji odwróconej? Żeby nie zdradzić za wiele, nadmienię tylko, że Andryka ukryła w powieści wiele dość skrajnych interpretacji, pokazując, jak nietuzinkową, a zarazem nieobliczalną może być ta dostojna karta.

Trzeci tom cyklu z byłą policjantką i jej przyjaciółką – specjalistką od cyberprzestępczości – jest nie tylko bardzo sprawnie napisanym kryminałem, lecz także przejmującą opowieścią o ludzkiej samotności. Gdy krąg zaufanych osób niebezpiecznie się kurczy, trudno stawiać czoło codzienności i mobilizować się do działania. Zwłaszcza jeśli wciąż nie rozliczyliśmy się z przeszłością, a niezabliźnione rany nadal się sączą. Wyobcowanie i dojmująca tęsknota za bezinteresowną relacją z drugim człowiekiem dotykają praktycznie wszystkich powieściowych bohaterów. Każdy ma do przepracowania jakąś traumę, każdy walczy z bólem – czy to po stracie, czy po niespełnionych oczekiwaniach. Każdy też liczy, że prawda magicznie go uzdrowi. Czy jednak faktycznie tak się stanie?

Bardzo jestem ciekawa, jak Andryka zagra kolejną kartą. Świadomość, że część czwarta, czyli Walet, jest już w przygotowaniu, trzyma mnie przy życiu, bo nie lubię na długo się rozstawać z ulubionymi bohaterami.

Dama to już trzecie spotkanie z Anną Marią Kier i Wandą Lechicką, założycielkami agencji detektywistycznej. Z każdym kolejnym spotkaniem coraz bardziej pragnę wejść do tego teamu. I zazdroszczę Piachowi – Ireneuszowi Piaseckiemu, że mógł dołączyć do tej ekipy. Kolejna sprawa, którą podejmą się detektywi, jest zagmatwana… a to jeszcze bardziej potęguje chęć uczestniczenia w jej rozwiązywaniu.

Mocnym punktem trzeciej części cyklu Anna Maria Kier jest nie tylko wspomniana zagadka, lecz tajemnice Kier i Lechickiej. Jeśli chodzi o Annę Marię to jej tajemnice, mają podłoże rodzinne – szemrane interesy ojca na szczeblu gangstersko-politycznym. W tej części była warszawska policjantka, poznając tajemnice zapisane w aktach Tadeusza Księżopolskiego, swoją uwagę skieruje na Podlasie. Czy Anna Maria Kier zdoła rozwiązać zagadkę śmierci swojej matki? Jak poznana prawda zmieni jej życie?

Kolejnym elementem, który sprawił, że nie oderwałem się od lektury jest tajemnica Wandy Lechickciej – specjalistki od cyberprzestępczości. Co takiego ukrywa zawodowa partnerka Anny Marii Kier? Czy tajemnica ta zniszczy relacje między kobietami? Nie ukrywam, że z maksymalnym napięciem śledziłem ten wątek trzeciej części tetralogii.

Wspomniane wątki dotyczące życia prywatnego Kier i Lechickiej to nie jedyne mocne punkty Damy. Są one wątkiem, który stopniowo pojawiał się we wcześniejszych częściach (Król, As). W tej części mamy również kolejną zagadkę, której podjęły się panie detektyw.

Tym razem chodzi o sprawę zaginięcia czteroletniej Zosi Szczepanik. Od feralnego wydarzenia minęło już sześć lat, lecz matka dziewczynki – Kinga Szczepanik nie traci nadziei. Zwłaszcza że pojawi się nowy trop. Pewnego dnia Klaudia Margocka wracając z dziećmi z przedszkola, znajduje puszkę, w której ukryte były klucze. Klucze, które w dniu zaginięcia miała przy sobie dziewczynka. Wszystkie tropy wskazują na Szymona Szczepanika – ojca dziewczynki i byłego męża Kingi. Do akcji wkracza Kier, Lechicka i Piach. Co ustalą? Czy odnajdą czterolatkę? Kto ją uprowadził? Dlaczego? Poznajcie prawdę i sięgnijcie po Damę.

To, co ważne Dagmara Andryka skupia się również na problemie kobiet, które z rąk mężów, w domowym zaciszu doznają piekła. Autorka ukazuje także zawodność systemu pomocy i opieki dla kobiet, ofiar domowej przemocy.

Nie ukrywam, że Dama to najlepsza i najmocniejsza część tetralogii. Jednakże warto podkreślić, że Król i As również należą do NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Fenomen Damy polega na tym, że jesteśmy już coraz bliżej finału. Dlatego też z niecierpliwością czekam na czwartą, ostatnią cześć pt. Walet.