Kraboszki - audiobook (mp3) Barbara Piórkowska

To jest wyjątkowa powieść, której nie można pochłonąć na raz.
To jest książka, którą należy się częstować co wieczór, smakować słowa i doceniać powagę przekazu.

Urzekło mnie wręcz namacalnie to, w jak piękne słowa autorka ubrała cały wachlarz uczuć. W cudownie poetycki sposób oplotła intymność serca, duszy i trudnych przeżyć. To jest wręcz niesamowite, jak można ciężar trudnych doświadczeń przekazać w tak lekki i plastyczny sposób, jednocześnie nie uwalniając ich od wagi i powagi sytuacji.

Kraboszki to powieść oparta na prawdziwych doświadczeniach i emocjach, które wychodzą z nas podczas walki ze śmiertelną chorobą.
Autorka dzieli się z czytelnikiem swoimi doświadczeniami podczas walki ze śmiertelną chorobą i codziennymi zmaganiami w szarej rzeczywistości polskiej służby zdrowia.

Jest tutaj ból przetrwania i jednoczenie obraz relacji pacjent - lekarz. Autor pokazuje jak mimo wszystko zachować dystans, kiedy ciało i dusza zmienia się boleśnie.
Czytając wielokrotnie na zmianę przeplatały się moje uczucia począwszy od smutku poprzez śmiech i skończywszy na zachwycie na słowem.

Podziwiam Panią Barbarę za wszystko co zawarła w tych zaledwie i aż 300 stronach. Bo jak nie podziwiać, kiedy boli wszystko od czubka głowy po zakamarki duszy, ale wówczas śmierć przychodzi w brązowych rajtuzach.

Zdecydowanie to nie jest książka lekka i przyjemna, ale z pewnością poruszająca do głębi. Natomiast świadomość tego, że opowieść niesiona tym poetyckim językiem, dotyczy prawdziwej historii, namacalnego bólu i momentami obezwładniającej bezsilności skupionej w jednej osobie, potęguje cały przekaz.

Kraboszki Pani Barbary Piórkowskiej to książka wyjątkowa w każdym calu. Polecam ją zdecydowanie i sama bym chciała jeszcze kiedyś do niej wrócić. Miałam wrażenie, że ja tej książki nie czytałam, ja ją przeżywałam, smakowałam i odczuwałam na różne możliwe sposoby. Dlatego polecam Kraboszki bardzo, ale jednocześnie ostrzegam, bo niesie ona ze sobą ogromny ładunek emocjonalny.

Książka ta dotyka trudnego tematu nasyconego smutkiem, ale nadzieja zerka na czytelnika zza każdej przekartkowanej strony by nasycić dobrą energią. Autorka bowiem uświadamia czytelnika, że życie to najcenniejszy dar, o który warto walczyć w każdej sytuacji by wygrać.

Kraboszki to niezwykle emocjonalna powieść. Barbara Piórkowska porusza bardzo ważny temat. Autorka ukazuje swoje prywatne doświadczenia jakie przyniosło Jej życie. Walka ze śmiertelną chorobą, codziennie zmagania się z trudną sytuacją w polskiej służbie zdrowia, były dla Autorki bolesnym przeżyciem. Relacje na linii pacjentka-personel medyczny są w tej książce bardzo widoczne. Pani Barbara dzieli się z nami swoimi przemyśleniami związanymi z prowadzona walką. Refleksje są poruszające, a świadomość, że dotyczą prawdziwej historii, jeszcze bardziej potęguje emocjonalny ton przekazu.

Kraboszki to bez wątpienia książką, która może być akumulatorem dla osób zmagających się z chorobą nowotworową, jak i również dla czytelników, których bliscy walczą o swoje życie. Każdemu z nas może pomóc odnaleźć siły w tej walce, oraz uświadomić sobie ważną rolę zmiany, jaka dokonuje się wówczas w naszym życiu. I choć zmiany te są bolesne, trudne do zaakceptowania, to są koniecznie, gdyż mogą być ważną bronią w podejmowanej walce o życie.

Kraboszki to wyjątkowa autobiografii silnej kobiety, która nie poddała się, lecz dzielnie stawiała czoła pojawiającym się trudnościom. Uświadamia nam, że nie należy się poddawać, lecz walczyć. Książka choć dotyka trudnego tematu i owiana jest smutkiem, to przepełniona jest nadzieją oraz energią dającą siłę do walki z chorobą nowotworową. Uświadamia nam również, jak cenne jest dla nas życie. To dar najcenniejszy od losu. I choć los dla Pani Barbary nie był łaskawy, to udowodniła, że warto zawalczyć o jego poprawę, mimo, iż wszystko wokół sprzysięgło się przeciwko nam.

Kraboszki przepełnione są emocjonalnymi rozważaniami, które nam czytelnikom uświadamiają, że warto cieszyć się z każdego dnia naszego życia, a gdy będziemy zmuszeni do walki o życie, to nie należy się poddawać lecz „brać byka za rogi”. To, co ważne w przypadku choroby nowotworowej to świadomość jej istnienia. Nie należy wypierać jej ze swojego życia. Wręcz przeciwnie należy uzmysłowić sobie, że problem ten istnieje, wówczas łatwiej i bardziej świadomie możemy wygrać tę walkę.