O włos - audiobook (mp3) Katarzyna Bonda

W przeszłości miałam już przyjemność sprawdzić na własnej skórze pióro Katarzyny Bondy. Pierwszy tom serii o Hubercie Meyerze okazał się całkiem dobry, choć na moje trochę za bardzo chaotyczny. Z kolei pierwszy tom serii o Saszy Załuskiej... wolę o nim nie wspominać. Musiałam zrobić na nim DNF, bo po prostu nie dałam rady tej powieści czytać. Kiedy jednak zapowiedziana została kolejna powieść autorki, postanowiłam dać jej kolejną szansę. O włos trafiło w moje ręce, a ja mogłam zobaczyć, czy może tym razem autorka mnie czymś tak naprawdę zachwyci. Czy tak się właśnie stało? Odpowiedź poniżej.

W Lesie Kabackim ktoś dokonał mordu na dwóch młodych kobietach. Policja zgodnie stwierdza, że bardzo dawno nie widzieli aż tak zbezczeszczonych zwłok. Jakiego narzędzia mógł użyć sprawca? Nie do końca wiadomo. Media za to zdążyły już nazwać mordercę “Kosiarzem z Kabat”. Co wspólnego ze sobą mają korupcja w szeregach policji, piękne kobiety do towarzystwa oraz luksusowy nierząd? Do akcji wkracza Jakub Sobieski - były policjant z dość nieciekawą przeszłością. Pomaga mu aspirantka Ada Kowalczyk. Czy uda im się przeniknąć do tego półświatka i dotrzeć do prawdy?

Powiem szczerze, że myśląc o tej pozycji mam dość mieszane uczucia. Z jednej strony lektura niesamowicie mnie wciągnęła i zaangażowała, a ja pochłonęłam tę książkę na dwa razy. Z drugiej jednak... ostatecznie czegoś mi tutaj zabrakło, a ja nie poczułam aż takiej satysfakcji, jak przykładowo w przypadku Sprawy Niny Frank. Być może to w pewien sposób moja wina? Może niedostatecznie skupiłam się na tej historii?

Główny i jednocześnie tytułowy bohater, Jakub Sobieski okazał się postacią bardzo ciekawą. Choć zazwyczaj nie przepadam za takimi charakterami w książkach, czyli postaciami, które są tak przesadnie pewne siebie, nie przejmują się zupełnie niczym i raczej zamykają się w swoich samotniach, to tutaj Jakub naprawdę przypadł mi do gustu. Jego sposób działania okazał się całkiem przemyślany i zachowywał pewnego rodzaju logiczny ciąg. W kryminałach uważam to za bardzo cenne i ważne dla całej fabuły, dzięki temu autorka uniknęła chaosu.

Pióro Katarzyny Bondy również przypadło mi do gustu. Śmiem rzec, że w tej książce zaliczyło ono progres, a to oczywiście wychodzi ostatecznie tylko na plus dla całej powieści. Autorka pisze lekko i choć przedstawia tutaj brutalne i krwawe sceny, to książkę czyta się szybko i całkiem przyjemnie. No, nie będę ukrywać - jestem pod wrażeniem tej pozycji i mam szczerą nadzieję, że kolejne tomy serii okażą się równie dobre lub nawet i lepsze.

Głównym wątkiem okazał się tutaj ten związany z prostytucją oraz sutenerstwem. Nie zabrakło również policjantów, którzy doskonale znali ten temat, a jednak milczeli, więc do tego wszystkiego dochodzi przekupstwo. Ja przeważnie trzymam się od tego typ historii z daleka, ponieważ po prostu mnie nie ciekawi ten temat, jednak znowu – tutaj okazał się on na tyle ciekawie przedstawiony, że po prostu chciałam o nim czytać. Jednak, jeżeli ktoś trwale obstawia przy podobnym stanowisko co ja, że nie jest to temat dla niego w żaden sposób fascynujący - może się tylko zmęczyć tą lekturą.

O włos to kryminał nieidealny, a jednak na swój sposób przyciągający uwagę i utrzymujący ją do ostatniej strony. Cieszę się, że dałam autorce kolejną szansę i poznałam pierwszy tom kolejnej serii jej autorstwa. Kto wie, może i Wy po sięgnięciu po ten tytuł zechcecie poznać pozostały dorobek literacki pani Bondy?

To moje czwarte podejście do kryminałów Katarzyny Bondy – tym razem udane, co naprawdę było dla mnie sporym zaskoczeniem. To świetny dowód na to, że warto czasem dać pisarzowi jeszcze jedną szansę.

W Warszawie grasuje Kosiarz – brutalny morderca, który za cel obrał sobie młode prostytutki. Jedynym śladem, który po sobie zostawia, jest niewiadomego pochodzenia kosmyk włosów przewiązany zieloną wstążką. Nieoficjalnie w śledztwie bierze udział detektyw Jakub Sobieski – wyrzucony z firmy były policjant, który zarabia, jeżdżąc Uberem i rozwożąc… nie tylko pasażerów. Czy trop, który zaprowadzi go do gangsterskiego półświatka, okaże się tym właściwym?

Jak wielokrotnie deklarowałam, Katarzynę Bondę cenię za warsztat dziennikarski i osobowość. Niestety, jak dotąd nie było mi po drodze z jej kryminałami – według mnie przegadanymi i od pewnego momentu komercyjnymi aż do przesady. Tymczasem powieść O włos, czyli pierwszy tom nowej serii, wydaje się zupełnie inna – choć nadal nastawiona raczej na mocną rozrywkę, moim zdaniem jest bardzo skondensowana i wyważona. Akcja płynnie i dynamicznie zmierza ku finałowi, wątki nie plączą się w poczuciu chaosu, nic nas po drodze nie rozprasza, a każda intencja bohaterów ma logiczne uzasadnienie. Jeśli dodać do tego mięsisty język, widoczny przede wszystkim w dialogach, oraz niezwykłą wiarygodność świata przedstawionego (przynajmniej dla takiego laika jak ja), wychodzi nam kawał naprawdę wciągającego kryminału – idealnego dla czytelników lubiących poczuć prawdziwy dreszcz emocji.

Choć w O włos na pierwszy rzut oka liderem wydaje się Jakub Sobieski, to kobiety w tej powieści są zdecydowanie bardziej charakterne, nieustraszone i zdeterminowane, mężczyźni zaś – nieco rozmemłani. Wyjątkowo trudne śledztwo wokół Kosiarza tak naprawdę napędza Ada (policjantka, która towarzyszy Sobieskiemu w nieoficjalnych poszukiwaniach), a do pewnego momentu także jej siostra. Nawet emerytowany policjant Oziu, który lansuje się na twardziela i gangstera, portki ma pełne strachu i jest wręcz nieudolny w działaniach, zwłaszcza gdy jego uwagę zaprząta akurat jakaś wyjątkowo atrakcyjna młoda dziewczyna. Podobnie jest zresztą z szefem Ady. To w kobietach drzemie wewnętrzna siła – nawet jeśli padają ofiarą brutalnego mordercy. Bo przecież w gruncie rzeczy odbieranie komuś życia jest ogromną słabością, nie powodem do dumy.

We współczesny wątek Bonda bardzo zgrabnie wplata migawki z przeszłości przenoszące czytelnika do świata aż kipiącego od chłodu i obojętności. I tak staniemy się świadkami narodzin zła, wyjątkowo brutalnej metamorfozy, która wyda zgniłe owoce. Czy z głębokiej samotności i odrzucenia może wyniknąć coś dobrego?

Uczciwie polecam najnowszą powieść Katarzyny Bondy, zwłaszcza jeśli dotąd nie podchodziły Wam kryminały tej poczytnej polskiej pisarki. Skusiłam się i pierwszy raz nie żałuję. Jak widać, tylko krowa nie zmienia poglądów.

Z ciekawością sięgnę po ciąg dalszy!

Wstyd (?) się przyznać, ale O włos to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Wiem, że krążą różne opinie na temat jej książek, dlatego nieco z duszą na ramieniu zaczęłam czytać O włos i stwierdzam, że mi się podobało.

Jest to pierwszy tom nowej serii, której głównym bohaterem jest Jakub Sobieski, teoretycznie policjant, ale co do szczegółów to juz nie będę się wypowiadać, żeby nie zdradzać za dużo z fabuły. W Lesie Kabackim zostają znalezione zwłoki dwóch młodych dziewczyn. Kuba zbiegiem okoliczności znajduje się w samym centrum wydarzeń i chcąc nie chcąc bierze udział w próbie odnalezienia mordercy. Dużo się dzieje, bo to morderstwo to tylko wierzchołek góry lodowej, a na jaw wychodzą różne bardzo ciekawe informacje, także związane z miejscową policją...

Klimat tej książki jest gęsty i duszny. Kilka ciężkich wątków, niosących duży ładunek emocjonalny powoduje, że nie da się czytać jej z doskoku. Znajdziemy tutaj ciekawie zarysowane wątki, interesującego głównego bohatera i naprawdę liczne grono barwnych postaci drugo- i dalszoplanowych. O włos czytało mi się bardzo dobrze, styl autorki przypadł mi do gustu, kartki przewracały się same. Na ten moment stwierdzam, że są to zdecydowanie moje klimaty. Zobaczymy, jak będzie w kolejnym tomie, a innych książek autorki nie znam, żeby mieć porównanie. Generalnie jestem na tak i czekam na kontynuację.

Narkotyki, nierząd, pieniądze i makabryczne zbrodnie – te hasła wielokrotnie łączą się na łamach powieści kryminalnych, często przerażają i bulwersują, ale też intrygują, ekscytują i znacząco działają na wyobraźnię. I właśnie takich doznań regularnie dostarcza tytuł O włos Katarzyny Bondy – mocno siarczysty kryminał, którego wyraźnie tajemnicza atmosfera, celowo potęguje przeżarte trudną przeszłością emocje. Tu naprawdę jest niebezpiecznie.

Ta historia zaczyna się mrocznie i fascynująco zarazem – przesycony finezyjną zbrodnią prolog wizualnie okazuje się niezwykle dopracowany, zdaje się być bardzo detaliczny i obrazowy, fabularnie ociera się wręcz o filmową ekspresję. Wyobraźnia zaczyna pracować, dzięki czemu odbiorca niemal łaknie dalszego ciągu tej brutalnej układanki. A dzieje się tu naprawdę dużo – zachęcony wyrafinowanym wstępem czytelnik, wkrada się w przenikliwy świat sutenerów, prostytutek i dilerów narkotykowych, aby wraz z życiowo przeoranym detektywem, nieformalnie pokusić się o znalezienie źródła ludzkiego zła. Kolejne makabryczne zbrodnie, dziwne fetysze i niewyjaśniona zbrodnia sprzed lat – ta sprawa odczuwalnie szerzy medialny strach, niepokoi i zatrważa.

Trzeba jednak podkreślić, że nie jest to łatwa lektura. Mglista atmosfera, wielu zaangażowanych bohaterów i dostrzegalnie opisowy charakter każą czytelnikowi wyostrzyć wszystkie zmysły. Tu nie ma przypadkowych postaci, każda zdaje się być owiana dozą tajemnicy, trudno zatem zaufać komukolwiek. Ta historia bezsprzecznie wymaga zaangażowania, trzeba poświęcić się jej doszczętnie i bacznie obserwować sceny, aby nie stracić najważniejszego. Niektóre fragmenty warto wręcz przeczytać dwukrotnie, aby upewnić się we własnych spostrzeżeniach. Wiernym towarzyszem jest natomiast on – prowadzący nieformalne śledztwo Jakub Sobieski. Nie jest to może wielce osobliwy detektyw, ale bez wątpienia dobrze wtapia się intrygę fabularną. Ścigany demonami przeszłości i życiowo wyraźnie pogubiony, w obliczu seryjnego mordercy, okazuje się zaskakująco sumienny i dociekliwy.

Prolog dosłownie przeszywa serce! Przenosi finezyjną wizję śmierci na chłonną wyobraźnię i nie daje szans na spokojną lekturę – nic dziwnego, ta historia nie jest i nie ma być łatwa. Gęsta, intensywna i wyraźnie zawiesista atmosfera, panoszące się zło, owiani tajemnicą bohaterowie, a także niepokojący świat sutenerów, nierządu i makabrycznych zbrodni – chociaż książka O włos wyraźnie wymaga zaangażowania, może nawet pełnego oddania, to finalnie okazuje się dobrym kryminałem, z pewnością brudnym, bulwersującym i niebezpiecznym, a przy tym odurzająco działającym na ludzkie zmysły. Naprawdę warto tam wejść.

Hubert Meyer, Sasza Załuska, Igor uzdrowiciel z Dolnego Śląska i Daniel Skalski, to bohaterowie stworzeni przez Katarzyną Bondę. Nie ukrywam, że czasami myślę o nich. Zawsze są to myśli pozytywnie nacechowane. Od kilku dni do ich grona dołączył Jakub Sobieski nowy bohater, nowej serii stworzonej przez mistrzynię polskiego kryminału.

O włos to kolejna książka Katarzyny Bondy. Pisarka udowadnia, że nie bez powodu otrzymała tytuł królowej kryminału. I dzielnie go broni.

Autorka stworzyła nowego bohatera, który tak jak wcześniejsi zyskał moją sympatię, i nie potrafię ukryć zniecierpliwienia, gdy ponownie spotkamy się przy rozwiązywaniu kolejnych kryminalnych zagadek. A ta, którą Pani Katarzyna rozpisała na kartach książki O włos wymaga od nas czujności i spostrzegawczości w łączeniu elementów układanki. Układanki, mistrzowsko dopracowanej.

Wraz z Jakubem Sobieskim przenikamy do świata niedostępnego dla Policji. Środowisko alfonsów i prostytutek jest zamknięte, lecz detektyw Sobieski przekracza jego bramy. Jak wiele ryzykuje? Co może stracić?

Dla Sobieskiego najważniejsze jest rozwiązanie zagadki brutalnego morderstwa dwóch młodych dziewczyn. Policyjne kartoteki już dawno nie były zapisane tak brutalnymi opisami sprofanowanych zwłok – podcięte gardła oraz liczne rany szarpane zadane po śmieci dziewczyn świadczą o brutalności mordercy określonego mianem „Kosiarza a Kabat”, którego fetyszem są włosy. To, co jeszcze bardziej podkręca nasze emocje, to nie tylko chęć rozwiązania zagadki zbrodni. To również próba porachowania się z skorumpowanymi policjantami, którzy znaleźli się po drugiej stronie, trzymając stronę alfonsów i prostytutek.

Ważnym elementem tej historii jest również wątek osobisty Jakuba Sobieskiego. To jeszcze bardziej sprawia, że jest on prawdziwym bohaterem, takim z krwi i kości. Bohaterem nie pozbawionym wad jak i również zalet. A bez wątpienia jego zaletą jest zadziorność w poszukiwaniu mordercy. Zaś zaletą Katarzyny Body jest umiejętne rysowanie historii i dawkowanie emocji, które buzują podczas czytania oraz jeszcze długo po zakończeniu lektury. A ja mam nadzieję, że autorka nie będzie kazała nam długo czekać na kolejne spotkanie z Jakubem Sobieskim. Czyt-NIK czeka – bo warto!