Chirurg - audiobook (mp3) Michał Larek

Najnowsza powieść Michała Larka, Chirurg inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, które miały miejsce w Polsce, w latach osiemdziesiątych. Wówczas Poznaniem wstrząsnęła informacja o seryjnym mordercy i nekrofilu – Edmundzie Kolanowskim. Fabuła Chirurga została oparta właśnie na tej mrocznej i wyzbytej z człowieczeństwa postaci.

Na Naramowicach dochodzi do brutalnego morderstwa dwunastoletniej Martyniki Hemerskiej. Kiedy na miejscu zjawia się milicja, odkrywa, że ciało dziewczynki zostało okrutnie okaleczone. Ofiara pozbawiona została bowiem piersi i narządów płciowych. Do rozwiązania sprawy przydzielona zostaje funkcjonariuszka Dagmara Madej „Zbój” , Kruger oraz Harry. W trakcie śledztwa na jaw wychodzi przerażająca prawda.

Historia opisana przez Larka zdecydowanie należy do interesujących. Temat nekrofilii nie jest często spotykany w literaturze, a gdy dochodzi do tego fakt, że podobne zdarzenia miały miejsce w rzeczywistości, włos jeży się na głowie. Podczas lektury autor serwuje nam nie tylko mocne opisy zbrodni, ale pozwala wniknąć poniekąd w chorą psychikę mordercy. W najgłębsze zakamarki umysłu chorego człowieka. Mimo, że akcja Chirurga nie pędzi w zatrważającym tempie, czytelnik poniekąd ma okazję stać się członkiem zespołu śledczego i wspólnie z grupą milicjantów krok po kroku może dochodzić do rozwiązania zagadki. Michał Larek właśnie na tej kwestii stara się skupić w głównej mierze naszą uwagę.

W mojej ocenie Chirurg to kryminał, który wart jest przeczytania (osobiście wolę mocniejsze historie, ale zdecydowanie te, które są wytworem wyobraźni pisarza).

Według informacji ze strony autora, ma on otwierać serię powieści inspirowanych prawdziwymi postaciami, związanymi z mrocznymi morderstwami. Jeśli macie ochotę dowiedzieć się nieco więcej o samym Kolanowskim, to odsyłam do podcastów autora,w których przedstawia m.in. jego historię.

To miał być cudowny piątek

Sięgając po książki Michała Larka zawsze mam pewność, że czekają mnie mocne wrażenia, które wstrząsną mną do głębi. Chirurg to kolejny dowód na to, że autor trafia w najczulsze zakamarki mojej psychiki. W najnowszej książce ukazuje kulisy prawdziwych wydarzeń. To, co poznajemy elektryzuje obrazem zbrodni, dokonanej na dwunastoletniej Martynce Hemerskiej. Dziewczynka w prezencie urodzinowym otrzymuje wymarzonego króliczka. Chcąc narwać dla niego trawy, wybiera się również na grób dziadka, by sprawdzić, czy nie trzeba wymienić kwiatów. W drodze powrotnej planowała wstąpić do babci, by wziąć od niej słoik dżemu. Jak się okazało, ze spaceru nigdy już nie wróciła. To miał być cudowny piątek, który niestety okazał się najczarniejszym dniem w rodzinie Hemerskich. Martynka natrafiła na swej drodze psychopatę, który zaspokajał swoje chore erotyczne fantazje czerpaniem przyjemności widokiem zwłok młodych kobiet. Dla niego żywe kobiety mają w sobie jakiś feler. Nekrofilia dawała mu pełnię satysfakcji seksualnej. Pech chciał, że dwunastolatka w dniu swoich urodzin trafiła na mężczyznę, który zbezcześcił jej ciało.

Nawet dla porucznik Dagmary Madej zwanej Zbójem, która wiele widziała w swej pracy, widok ten pozostawił trwały ślad w psychice. Dziewczynka była straszliwie okaleczona. Ktoś wyciął jej piersi i genitalia. Poziom brutalności przeraża. Zwłaszcza, że zbrodnia nie jest wyrazem fikcji literackiej, lecz opisem prawdziwych wydarzeń. Dla Dagmary Madej i jej milicyjnych partnerów Freddy’ego i Harry’ego, którego poznaliśmy we wcześniejszych książkach Michała Larka (Furia, Na tropie, Fatum), sprawa schwytania psychopaty jest priorytetem. Rozpoczyna się walka z czasem. Nie wiadomo kiedy znów psychopatyczne żądze mordercy dadzą o sobie znać. Historia, którą poznajemy ukazuje nam najbardziej perwersyjne zakamarki umysłu mordercy. Co nim kierowało? Dlaczego takie okrucieństwa, były dla niego źródłem satysfakcji? Michał Larek doskonale wprowadził nas w realia tamtych wydarzeń. Umiejętnie zarysował proces milicyjnej pracy zmierzającej do doprowadzenia mordercy przed wymiar sprawiedliwości. To, co charakterystyczne w twórczości Michała Larka, to umiejętne przyciąganie uwagi odbiorcy. Znakiem rozpoznawczym jest również przytaczanie popkultury, która w opisywanych czasach święciła triumfy. Możemy przypomnieć sobie twórczość muzyczno-filmową tamtych lat. Jednak punktem nadrzędnym tej książki jest zbrodnia dokonana na młodej dziewczynie.

Ten rok z wiadomych względów wzbudza we mnie krwawe instynkty. Dlatego też na nowo rozkochałam się w kryminałach i thrillerach. Z tego powodu też sięgnęłam po Chirurga Michała Larka. Czy książka spełniła moje oczekiwania?

W dzień swoich dwunastych urodzin Martynka dostaje króliczka. Postanawia wybrać się na łąkę, by nazrywać dla niego trawy. Nikt jednak nie przewidział, jaki finał będzie mieć ta z pozoru krótka wycieczka. Potwornie okaleczone ciało dziewczynki odnajduje jeden z mieszkańców. Kim jest osobą, która dopuściła się tego straszliwego czynu? Komisarz Dagmara oraz jej koledzy, Harry i Freddy spróbują odpowiedzieć na to pytanie.

Jak zawsze zacznę od tego, co sądzę na temat właściwie głównej bohaterki. Dagmara, zwana przez znajomych Zbójem, to bardzo sympatyczna i empatyczna kobieta. Choć może wydawać się dość kruchą dziewczyną, która niekoniecznie nadaje się do pracy w milicji, to jest w rzeczywistości bardzo odważną, zawziętą i silną bohaterką. Tutaj więc za stworzenie tej postaci Michał Larek otrzymuje ode mnie pierwszego plusa.

Z kolei komisarze Freddy i Harry byli również całkiem sympatyczni, ale nie udało mi się niestety zżyć z nimi za bardzo. Z tego też powodu nie pamiętam ich cech, czy charakterów: po prostu rozmyli się w mojej pamięci. Wiem jednak, że przyjaźnili się właściwie z Dagmarą, a wątek takiej relacji jest zawsze na plus.

Początek książki był fenomenalny. Nie mogłam nachwalić się tego, w jaki sposób autor rozpoczął prowadzenie akcji. Nie potrafiłam się również oderwać, więc pierwsze sto stron pochłonęłam praktycznie jednym ciągiem. Zaskoczyła mnie brutalność, z jaką Michał Larek opisywał kolejne zdarzenia, choć z drugiej strony nie powinno, gdyż autorzy kryminałów zazwyczaj piszą bardziej krwiste opisy niż autorki.

Powiedziałabym, że wszystko doprowadziło do zaskakującego finału, który całkowicie rozwalił mi mózg i nie mogłam się pozbierać. Jednak wyszło trochę inaczej... Historia w Chirurgu była dla mnie niczym balonik. Dmuchano ją przez cały czas, ale ktoś nieopatrznie ją wypuścił, przez co balonik odfrunął w dal. Nie twierdzę, że zakończenie mnie nie zaskoczyło, bo faktycznie rozwiązanie sprawy było ciekawe. Jednak według mnie stało się to za szybko. Tak naprawdę potem zostało kolejne kilkadziesiąt stron, które, no cóż, nie były dla mnie czymś ciekawym.

Odpowiadając na pytanie z początku opinii, czy Chirurg sprostał moim oczekiwaniu, odpowiem: i tak i nie. Fenomenalny styl pisania ciekawi bohaterowie, wiarygodna opisowość, ale zakończenie mnie nie usatysfakcjonowało.

Niemniej, jednak jeśli lubicie kryminały, w których nikt się z nikim nie cacka - musicie sięgnąć koniecznie po tę właśnie powieść i przekonać się na własnej skórze, czy jest to dobra lektura. Ja na pewno wrócę jeszcze do twórczości tego autora.

Książkę zaczęłam czytać na czytniku w nocy, nie pamiętałam o czym jest, więc tym bardziej byłam przerażona... Wyobraź sobie: środek nocy, ciemno, jakiś facet na cmentarzu... Co jak co - ale klimat to ta książka ma niesamowity!

Książkę czytałam na e-booku, ale jak zobaczyłam okładkę to mnie zmroziło... Korytarz, kobieta idąca, a za nią ktoś z nożem w ręku...

Fabuła toczy się w mrocznych latach osiemdziesiątych, wtedy kiedy się urodziłam. Z miłą chęcią czytało mi się o tamtych dawnych czasach, kiedy nie było komórek, internetu i innych technologii. Prowadzenie wtedy śledztwa nie należało do najłatwiejszych.

Co miałam na myśli pisząc, że książka ma niesamowity klimat? Ten cytat idealnie nadaje się na wyjaśnienie:

Przyglądając się tym obrazom, czuł dziwny, niczym niezmącony spokój. Tak jakby oglądał po raz kolejny doskonale znany mu film w telewizji, którego akcja osadzona była w bardzo miłym, zacisznym miejscu. Bo czyż jest coś milszego niż cmentarz? Oddzielona od gwaru ulicy, zamknięta przestrzeń, w której można odetchnąć, ukoić skołatane nerwy.
Na wstępie poznajemy historię dwunastoletniej Martynki, grzecznej uczennicy, która w prezencie na urodziny dostaje wymarzonego króliczka. Zachwycona i pełna radości dziewczynka biegnie na spacer nazrywać trawy dla zwierzaczka. Niestety nigdy nie wróci już do domu, a jej okaleczone i zbezczeszczane ciało zostaje znalezione niedaleko cmentarza... Kim jest zwyrodnialec, który nie tylko zabił, ale też wyciął niektóre części z ciała dziewczynki?

Sprawą zajmuje się Dagmara Madej, zwana Zbójem oraz jej koledzy. Prawda jest bardzo wstrząsająca i brutalna, a oni sami nie są świadomi z czym przyjdzie im się zmierzyć... Okazuje się, że to nie jest jedyna zbrodnia w Poznaniu, a mieszkańcy zaczynają się obawiać okolic cmentarza.

Żywe kobiety mają w sobie jakiś feler. Są zbyt swobodne, nie można się z nimi dogadać, robią co chcą. Mają gdzieś człowieka.
Oj, jakie to było dobre! I jak dla mnie momentami za mocne, ale nie mogłam się oderwać. Zwykle książek o takiej tematyce nie czytam, ale ta naprawdę wbiła mi się w pamięć i nie żałuję, że ją przeczytałam. Bardzo dobrze napisana historia, realistyczne sceny, świetny język, wartka akcja. Jak dla mnie ogromne zaskoczenie na plus! Bardzo polubiłam Zbója, za co też dziękuję autorowi, świetna główna bohaterka, babka z krwi i kości, idealna na swoim miejscu.

Kilka razy serce mi zamarło jak czytałam.... Czułam się jakbym oglądała straszny film, kadry przesuwały mi się przed oczami, nawet cmentarz z rodzinnego miasta śnił mi się nocami. Autor świetnie oddał klimat tamtych czasów, wielkie brawa za to!


Jakiś zimny chirurg tak się zatracił w robocie, że zaczął pracować po godzinach, na własną rękę, w ramach swojej pasji. Skądś musi brać ciałka...
Jeśli lubisz książki, które trzymają w napięciu do samego końca, zawierają czasami makabryczne sceny, historia wbija się w mózg i nie pozwala o sobie zapomnieć to przeczytaj Chirurga. Razem z autorem masz szansę odkrywać mroczne tajemnice mózgu mordercy i zwyrodnialca. Książka dla ludzi o mocnych nerwach.

Autor tak mnie zaciekawił, że z ciekawością przeczytam inne jego książki. To na pewno nie było nasze ostatnie spotkanie, bo to pierwszy tom, a ja przebieram nóżkami czekając na kolejną jego książkę.

Makabra, nekrofilia, morderstwa – jeżeli lubicie tę tematykę w kryminałach to zdecydowanie nie będziecie w stanie odłożyć Chirurga na półkę. Będziecie brnąć w tę powieść, stąpając chwilami po kruchym lodzie, bo być może psychopata czai się tuż za rogiem? Może sprawia wrażenie miłego, sympatycznego i dobrego człowieka, choć tak naprawdę nosi w sobie potwora, który potrafił w tak okrutny sposób zabawić się z dwunastoletnią dziewczynką i jej zwłokami?

Cała recenzja na blogu: