Łowca - ebook (epub, mobi) Paulina Hendel

Po Tropicielu, który mnie trochę rozczarował, miałam nadzieję, że Łowca wzbudzi zdecydowanie więcej moich emocji oraz okaże się lepszą książką. Zaczęłam więc czytać i słuchajcie, udało mi się wciągnąć na nowo w historię Huberta, z czego oczywiście bardzo się cieszę.

Jeśli chodzi o głównego bohatera, to od czasów poprzedniej książki nie zmienił się za bardzo. Nadal był dojrzałym, myślącym rozsądnie mężczyzną, jednak na wierzch zaczęła wychodzić jego brawura. Bieganie z nożem za demonami, których nie da się nożem pokonać? No Hubert, nie ładnie. Jednak mimo to, muszę stwierdzić, że dalej pozostaję przy swoim stanowisku i uważam tego bohatera za sympatycznego chłopaka, na którego zawsze można liczyć.

Z Izą miałam styczność tylko w pierwszym tomie. Już wtedy wzbudziła ona nawet moją sympatię, choć bywała strasznie denerwująca. Trochę obawiałam się tego, że w Łowcy ponownie będzie mi podnosić ciśnienie i zgrywać taką bardzo odważną i silną, podczas kiedy wcale tak nie jest. O dziwo, słuchajcie, Izę udało mi się naprawdę polubić. Oczywiście, nadal bywała zgryźliwa i pokazywała wszystkim tylko tę część siebie, która jest gotowa stawić czoła wszystkiemu. Jednak przez jej skorupę zaczęła przebijać się ta wewnętrzna Iza, która również ma chwile słabości. Dla mnie jest to jak najbardziej na plus. Według mnie również obecność tej bohaterki to jedna z większych zalet tej serii.

Ciekawą bohaterką jest również Zuza, czyli młodsza siostra najlepszego przyjaciela Huberta. Dziewczyna podobnie jak główny bohater wyczuwa demony i potrafi stwierdzić, z której strony idą. Choć wydaje się trochę wycofana i ogólnie dziwna, to gdzieś tam udało jej się wzbudzić we mnie ciepłe uczucia. Podczas gdy większość mieszkańców uważa ją za dziwadło, to umiejętność Zuzy jest naprawdę pomocna. Trochę mi przykro, że ta bohaterka nie jest aż tak doceniana przez innych.

Podobnie jak w poprzednich książkach, pełno tutaj różnych demonów (tych bardziej przyjaznych i tych mniej), dobrego humoru, sympatycznych i ciekawych bohaterów. Gdzieś tam tlił się we mnie lęk, iż ten trzeci tom również nie do końca spełni moje oczekiwania i rozczaruje mnie. Jednak Paulina Hendel zniszczyła moje lęki, a ta książka naprawdę mi się podobała.

Dzięki niej po raz kolejny rozbudziłam swoją fascynację mitologią słowiańską, o której chciałabym przeczytać więcej książek. Myślę, że chyba pora na nadrobienie Żniwiarza, ale to w swoim czasie.
Może i książka jest trochę grubiutka i ma te ponad pięćset stron, ale uwierzcie mi, że jak wciągniecie się w akcję, to strony same się przewracają. Ja tak naprawdę przeczytałam Łowcę w jakieś dwa dni, więc to już coś o tym świadczy.

Bardzo się cieszę, że miałam okazję poznać twórczość pani Hendel oraz choć jedną stworzoną przez nią historię. Jeżeli szukacie dobrej i ciekawej młodzieżówki z wątkiem mitologi słowiańskiej, to zdecydowanie sięgajcie po Zapomnianą Księgę. Nie zawiedziecie się.

Kryzys Seldona

W Fundacji Asimova pojawia się Hari Seldon, który daje początek nowej dziedzinie nauki nazwanej psychohistorią. Seldon przewiduje upadek galaktycznego imperium i przygotowuje eksperyment, który po latach upadku doprowadzi do odrodzenia się cywilizacji. Aby tak się mogło stać, ludzkość musi pokonać kryzysy, do których dochodzi co jakiś czas, gdy w wyniku splotu okoliczności pozostaje tylko jeden kierunek działania. Nazwano to w książce kryzysami Seldona. W trylogii Zapomniana księga mamy właśnie do czynienia z typowym kryzysem Seldona. Zdziesiątkowani ludzie po wyniszczającej zarazie, postapokaliptyczna rzeczywistość, w której ludzie pozbawieni są całego dorobku cywilizacji XXI wieku. Co będzie dalej? O czym opowiada ostatnia część trylogii? Pozornie jest to nieco inna wersja wydarzeń, które czytelnik poznał w pierwszym tomie. Hubert po wielu latach odnajduje miejsca znane z pierwszego tomu. Ponieważ nic dwa razy się nie zdarza, więc przygody Huberta są nieco inne, a świadomość alternatywnej przeszłości wcale nie musi być pomocna w opanowaniu bieżących problemów.

Oblicza apokalipsy

Hubert już wcześniej zauważał, jak bardzo ludziom po apokalipsie brakuje wiedzy i wielu umiejętności, by swój byt uczynić lepszym. I znalazł inne rozwiązanie, niż tylko dbać o przeżycie własnej wspólnoty. Być może nie potrafił tego odpowiednio nazwać, określić, uzasadnić – bo w końcu był tylko młodym człowiekiem, który z przymusu edukację zakończył w szkole średniej. Jednak doskonale zrozumiał go ojciec.

– Jedź – powiedział po chwili Daniel. – Ktoś w końcu musi odbudować stary świat
Los ludzkości jest w naszych rękach. Ta elementarna prawda nie zawsze trafia nam do przekonania. Często wolimy myśleć, że to wielcy tego świata decydują o jego przyszłości i pewnie w dużej mierze tak jest, ale w ostatecznym rozrachunku decydować będzie człowieczeństwo.

Paulina Hendel w swej powieści nie daje czytelnikowi prostych rozwiązań, nie unika pokazywania zagrożeń i nie epatuje łatwym optymizmem. A wszystkie te poważne zagadnienia stanowią część dynamicznej przygodowej narracji, która przypomniała mi książki Jacka Londona. Tą cechą wspólną są swoiste „warstwy” przeznaczone dla różnych odbiorców. Pewnie dlatego, choć nie jestem odbiorcą wirtualnym (dziś mówi się handlowo targetem), to również i ja mogę w tej powieści znaleźć coś interesującego. Możecie być pewni – drodzy czytelnicy – że o Paulinie Hendel jeszcze nieraz usłyszycie.

Życzę zatem przyjemnej lektury. Choć z drugiej strony… są tam rzeczy, które bardziej wrażliwym czytelnikom mogą się przyśnić w nocy. I wcale nie mam na myśli intrygującej postaci Izy towarzyszącej Hubertowi w większości przygód.