Obsesja i inne formy miłości - ebook (epub, mobi) Sarah Crossan

Nie zawsze literackie eksperymenty i formy inne od czytanych na co dzień spotykają się z moim entuzjazmem. Ale zawsze daję im szansę, nie zamykając się z oswojoną narracją.

Obsesja i inne formy miłości Sarah Crossan jest dla mnie wspomnianym eksperymentem. Po otwarciu książki widzimy wiersz? Poemat? Na pewno nie jest to styl przeciętnej prozy. Miałam obawę, czy ten tekst będzie dla mnie przyswajalny i przede wszystkim, czy do mnie przemówi. Na okładce czytam: „Olśniewająca opowieść o miłości, samotności i najmroczniejszych sekretach”. A ja nie lubuje się w książkach o miłości i romansach. Moje strachy okazały się zdecydowanie na wyrost, bo czas spędzony z tą literaturą podarował mi wiele czytelniczej satysfakcji.

Kilka słów o fabule

Powieść irlandzkiej pisarki to historia współczesnej rodziny, w której żar miłości małżeńskiej dawno wygasł. W pewnym momencie dochodzi ten trzeci, który ma dar – potrafi ożywić, przywrócić radość codzienności, odmłodzić starą duszę. Jednak on umiera i kobieta ponownie grzęźnie na emocjonalnej mieliźnie. Spotykając się z kochankiem, liczyła na przełom, na nowe rozdanie, nową rzeczywistość, radosną przyszłość. Nie doczekała się. Dlaczego nie odszedł od żony? Dlaczego nie dał im szansy? Na dodatek … umarł.

Kilka słów o wrażeniach

Na skrzydełku książki jest napisane: Jeśli uwielbiasz Sally Roonej lub Ottessę Moshfegh, pochłoniesz tę niecodzienną historię!. Nie uwielbiam Sally Rooney, lubię Ottessę Moshfegh i pochłonęłam tę historię. Jest prawdziwa, szczera, autentyczna. Meandruje pomiędzy nastrojami żony, kochanki, męża. Uwypukla głębokie zauroczenie, jak i dojmującą samotność. I na dodatek napisana jest językiem i stylem, który idealnie do tych przeżyć pasuje. W końcu poezja to język miłości.

Chciałam, żebyś rozerwał
świat na strzępy,
aby
mnie mieć.
Chciałam, abyś wybrał mnie.

Jeśli miałabym regularnie czytać książki o miłości, to tylko takie, gdyż ta historia jest wielowymiarowa, traktuje o różnych sferach naszego życia i na pewno nie jest cukierkowa. To nowatorska forma, którą polecam!

I zaczyna się
litania moich przewinień,
lista moich nieobecności, gdy powinnam być,
wyliczanka wszystkich obowiązków Paula,
które należały do mnie.
Zła żona.

Jako że to jest powieściowy debiut, liczę na pojawienie się kolejnych książek autorki.

Chciałabym mówić prosto
albo po prostu mówić,
wyrzucić szeptem całe to złomowisko
głęboko skrywane w labiryncie mojego umysłu.

Każda powieść jest dla mnie kufrem mojej babci. Zamkniętą walizą, którą decyduję się wyciągnąć z szafy pełnej różnych toreb. Wyciągając ją spod wielu innych, zawsze myślę, co takiego w sobie skrywa i czy znajdę w niej coś, co mnie zachwyci, co sprawi, że moje oczy rozbłysną, a umysł puści cugle i podda się pędowi wyobraźni. Biorąc do ręki powieść, zdaję sobie sprawę, że mierzę się z fikcją (o ile nie jest to biografia, reportaż czy coś podobnego). Ale czasem ta fikcja ma w sobie tak wiele prawdy, że wierzę, że to wszystko mogłoby się rzeczywiście wydarzyć.

Obsesja i inne formy miłości Sarah Crossan jest opowieścią o dramacie kobiety. I przypomina nawet dramat w formie, w której została spisana. Akapity układające się w coś na kształt wiersza, bez rymu, pocięte na sceny z różnych momentów życia nadają tempo całej historii. I choć liczy ona niespełna trzysta stron, to uważnego czytelnika jest w stanie mocno przeorać emocjonalnie. Bo to właśnie emocje budują każdy jej akapit.

Odbiorca, który szuka w tej powieści miłosnego trójkąta i związanych z nim wydarzeń, może od razu zrezygnować z czytania. Nie znajdzie tutaj sensacji, spektakularnych scen zazdrości, pikantnego seksu z kochanką i klasycznej nudy domowych pieleszy. Na pierwszy plan wysuwa się cała gama rodzinnych dramatów, z którymi ludzie muszą sobie jakoś radzić. Ana Kelly, główna bohaterka, jako prawniczka wysłuchuje ich codziennie. I codziennie sama widzi w lustrze niezadowoloną z życia, przygnębioną i oszukiwaną kobietę. Choć początkowo nie zdaje sobie z tego sprawy, z czasem prawda dociera także do niej.

Mój stosunek do Any był bardzo ambiwalentny. Z jednej strony doskonale rozumiałam jej rozpacz i próbę odpowiedzenia sobie na fundamentalne pytania dotyczące związku z kochankiem, a z drugiej regularnie ogarniała mnie złość na nią, na jej wieczne niezadowolenie z tego, co miała. A miała – przynajmniej na pozór – wszystko. Ale kiedy emocje opadały, pytałam sama siebie „kim jestem, żeby ją oceniać?”. Tak, Ana wzbudza zdecydowanie skrajne emocje. Przyznaję, że trudno ją zrozumieć, szczególnie, że poznajemy ją właściwie poprzez poszatkowane monologi, z których składa się książka. Jednak gdzieś tam, między wierszami, znajduje się bardzo dużo sensu. To właśnie taki kufer, z którego można powyciągać skarby.

Obsesja i inne formy miłości to gorzka historia o braku spełnienia, o kłamstwach i życiu w ułudzie. O pragnieniu bycia kochaną wedle swoich wyobrażeń. O zderzeniu z rzeczywistością i totalnym zagubieniu. To opowieść o kobiecie, która potrzebowała pomocy, ale nikt tego nie widział. Myślę, że to dość ciekawy głos, który dociera głęboko do świadomości czytelnika. Crossan udowadnia, że nie trzeba wielu słów i kilkuset stron, by opowiedzieć o czymś ważnym. Dzisiaj nie jest to wcale takie oczywiste. Polecam.