ebook Nie opuszczaj mnie
3.81 / 5.00 (liczba ocen: 330900) Ilość stron (szacowana): 258

Nie opuszczaj mnie
ebook: mobi (kindle), epub (ipad)

najlepsza cena! w tym miesiącu
E-book - najniższa cena: 22.14
Audiobook - najniższa cena: 21.18
wciąż za drogo?
34.32 złpremium: 22.14 zł Lub 22.14 zł
-25% 22.14 zł Lub 19.93 zł
27.68 zł 20% rabatu
28.90 zł
29.52 zł Lub 26.57 zł
24.57 zł
24.84 zł
kliknij aby zobaczyć pozostałe oferty (10)
Inne proponowane

Laureat Nagrody Nobla w 2017 roku w dziedzinie literatury.

Ekskluzywna szkoła z internatem – w sercu angielskiej prowincji – w której uczniowie są zachęcani do rozwijania zdolności artystycznych i kreatywności, zakochują się, nawiązują przyjaźnie. Mogłaby być wymarzonym miejscem dla młodych ludzi, gdyby nie to, że nie wolno im jej opuszczać, a strzępki informacji, jakie z czasem do nich docierają, zaczynają się składać na przerażającą prawdę. I choć nie ma tu miejsca na bunt, dwójka bohaterów, Kathy i Tommy, liczy na to, że miłość pozwoli odwrócić los, który od początku był im pisany.

Nie opuszczaj mnie od Kazuo Ishiguro możesz już bez przeszkód czytać w formie e-booka (pdf, epub, mobi) na swoim czytniku (np. kindle, pocketbook, onyx, kobo, inkbook) lub słuchać w formie audiobooka (mp3).
Jeśli macie uczciwie żyć, musicie wiedzieć, kim jesteście i co was czeka, czeka was wszystkich.
„Jestem człowiekiem i nic co ludzkie, nie jest mi obce”, ale czym naprawdę jest człowieczeństwo? Wydaje się łatwe do zdefiniowania, mamy przecież z nim wciąż do czynienia, odróżnia nas od innych stworzeń, nadaje nam szczególny status, tylko my ludzie je posiadamy. Jednak czy na pewno …?

Hailsham to nie raj, w końcu czy szkoła może nim być? Może raczej to namiastka domu dla Ruth, Kathy, Tommy`iego i innych uczniów tego ośrodka edukacyjnego. Lekcje, zajęcia artystyczne, sport oraz wszystko to, co zajmuje dzieci i nastolatków na całym świecie, z tą jedną różnicą, że uczniowie Hailsham nie znają nic poza jego terenem. Wszystko co jest im potrzebne dostarczają pracownicy szkoły, gdzieś tam jest reszta ludzi, lecz im wystarcza własne towarzystwo, a nauczyciele objaśniają to, co niezbędne i co wydaje się odpowiednie. Lata płyną, Kathy, Tommy i Ruth dorastają, ale nadal szkoła jest centrum ich wszechświata, nie są już dziećmi i coraz bardziej zdają sobie sprawę ze swojego przeznaczenia, lecz jeszcze nie do końca są jej świadomi. W momencie kiedy rówieśnicy zaczynają snuć plany na przyszłość oni także to robią, lecz są one naznaczone wiedzą zaszczepioną w nich od dawna. Czy pogłoski są prawdziwe i będą mogli zmienić swoje życie? Ruth jest przekonana, iż przyszłość może być inna od tej, z którą są pogodzeni od zawsze. Kathy i Tommy stoją przed jedyną szansę na spełnienie swoich marzeń, wystarczy dokończyć to co ktoś im bliski rozpoczął. Nadzieja jest dla wszystkich, ale czy na pewno?

Wydawałoby się, że Nie opuszczaj mnie jest prostą historią o dorastaniu, poznawaniu świata i zrozumieniu co jest ważne w życiu. Nic nadzwyczajnego, ot jeszcze jedna opowiastka, ale … no właśnie jest kilka tych ale. Pierwszym z nich jest imię i nazwisko pisarza stojącego za tą książką – Kazuo Ishiguro, drugim, uniwersalne wartości jakie z sobą niesie – jednocześnie oczywiste i ignorowane, trzecie – bohaterowie, no i w końcu sama opowieść – tylko z pozoru spokojna i sielska, pod tą cienką warstwą zawierająca kłębiące się emocje i fundamentalne pytania. Kim są postacie? Prawie przez całą fabułę nie pada słowo, które by wskazywało to, co wcześniej przeczuwamy, a i potem ma ono negatywne konotacje, lecz w stosunku do zupełnie kogoś innego. Motyw główny jest tylko punktem wyjścia dla rozważań, nie tylko nad tym co stanowi człowieczeństwo, chociaż nie jest ono nawet wymienione, ale i uprzedmiotowieniem kogoś jedynie z powodu jego pochodzenia. Kolejne rozdziały pozwalają czytelnikom poznać bohaterów, nim stanie się jasne ich przeznaczenie, oraz poznamy prawdziwe oblicze rzeczywistości w jakiej funkcjonują. Alternatywny świat jak się okazuje podobny do naszego, lecz po drodze poszło „coś” nie tak, to „coś” nazywa się człowiek wraz ze swoją ideą człowieczeństwa. Spokój i gwałtowne uczucia wydają się nie do pogodzenia w tej samej chwili, a jednak Kazuo Ishiguro połączył jedno z drugim, pozostawiając czytelnikowi niezgadzanie się, bunt i zaklinanie świata gdzie dokonano wyboru i wybrano mniejsze zło, lecz czy na pewno?

Ocena: 6/6
©Taki jest świat
Kathy H. jest trzydziestoletnią opiekunką i absolwentką zacisznej, elitarnej akademii o nazwie Hailsham. W alternatywnej Anglii z lat dziewięćdziesiątych. Kathy przygotowuje się do kolejnego etapu swojego życia jako dawczyni i wspomina swoją przeszłość jako studentki. Przywołuje przyjaciół z dzieciństwa - Ruth i Tommy'ego.

Napisana w zwodniczo bezpośredniej i nieskomplikowanej narracji. Ishiguro przedstawia prześladującą, elegijną opowieść o sensie i tajemnicy życia. Tematyka powieści i fabuły jest dość prosta - tak prosta jak narracja Kathy: trójka przyjaciół dorasta w idyllicznej szkole na angielskiej wsi, gdzie są zachęcani do tworzenia dzieł sztuki. Proste, prawda?

Książka jest podzielona na trzy różne części, z których każda przedstawia etap życia Kathy. Część pierwsza zaczyna się od czasu, gdy jest studentką w Hailsham, gdzie zaprzyjaźnia się z Ruth i Tommym. Druga część przedstawia moment, gdy kończą szkołę i ich drogi się rozchodzą. W trzeciej części Kathy zostaje opiekunem, ale w pewnym momencie los znów stawia na jej drodze Ruth i Tommy’ego.

Wszystko, co wspomina, prowadzi do ostatecznego, nawiedzającego czwartego aktu (przejście Kathy z opiekuna do dawcy), ale tego nie odczytamy z kart powieści. Gdy wspomnienia Kathy i prawda o jej dzieciństwie łączą się w większy, ostrzejszy obraz, Nie opuszczaj mnie staje się łamiącym serce fikcyjnym wspomnieniem. Ishiguro zadaje głośne pytania o naturę ludzkości i głębiny duszy.

Po przeczytaniu tej powieści widzę, że Ishiguro ma wiele wspólnego z Margaret Atwood, ponieważ wchodzi w sferę dystopijnej spekulacji, jednak bez literackiej pretensjonalności. I, podobnie jak najlepsze dzieła dystopijnej armaty, siła powieści leży nie tylko w chwytliwym założeniu lub błyskotliwych technikach fabularnych, ale raczej w sile bohaterów. Wpływ opowieści opiera się na jednym wielkim skręcie. Piękno pracy Ishiguro jest cichym objawieniem i prowokującym do myślenia podtekstem.

Nie opuszczaj mnie to powieść kierowana charakterem. Zbudowana całkowicie na podstawie wspomnień Kathy. Książka zapiera dech w piersiach subtelnością. Każdy z trójki przyjaciół jest wspaniale nakreślony wspomnieniami Kathy i bezpośrednią prozą Ishiguro. Ruth - silna, towarzyska wychowawczyni dziewcząt w Hailsham, staje się najlepszą przyjaciółką Kathy, a ich związek jest rozciągany i poddawany różnym próbom. Tommy jest outsiderem ze swoim płomiennym temperamentem i nieprzewidywalnymi napadami złości. Sama Kathy okazała się cichym członkiem grupy, nie tak dziwnie rozgniewaną jak Tommy czy przywódcą podobnym do Ruth. Cała narracja Kathy jest ciągle pochłonięta drobnymi subtelnościami jej przyjaźni z dominującą Ruth, jej społeczną pozycją w Hailsham i początkowym zmartwieniem Tommy'ego. Na początku wydaje się, że ta powieść nie ma nic wspólnego z nicością, co dzieje się całkowicie w umyśle Kathy, z jej niezliczoną ilością opinii na temat polityki władzy kliki kobiet. Ale gdy narracja się rozwija, bohaterowie zyskują więcej kolorów, a tło świata Kathy zaczyna się koncentrować - powstają znaczące, niemożliwe do zignorowania pytania o naturę ludzkiej duszy. Czy interakcje Kathy, Ruth i Tommy'ego są "normalne"? Dlaczego nikt w ich sytuacji nie powinien po prostu próbować uciec? Czy też po prostu ludzka natura akceptuje ograniczenia i zasady, których uczy się od urodzenia? Istnieje wiele interpretacji możliwych dzięki tej powieści. Dodaj do tego skąpe, otwarte i nieświadomie przepiękne dzieło Kazuo Ishiguro, i łatwo zrozumieć, dlaczego ta powieść została zakwalifikowana do nagrody Bookera.

Nie opuszczaj mnie to hipnotyzująca opowieść. Kathy opowiada swoją historię tak, jakbym siedziała obok niej na ławce, ciesząc się chłodnym dniem. Zawsze dając wskazówki dokąd zmierza. I choć książka nie sprawiła, żebym płakała, to przez cały czas czułam nostalgiczny smutek. Niesamowita powieść o wspomnieniach, przyjaźni i miłości, ale też o niewyobrażalnym, przerażającym świecie.

Ocena: 6/6
©Reading My Love
Komentarze dotyczące książki:
  • Awatar

    Trudno tą książkę zaklasyfikować - z jednej strony opisuje po prostu ludzi (najpierw dzieciaki, potem dorosłych) wskazuje na powieść obyczajową, ale tajemnica ich pochodzenia i przeznaczenia już mocno skręca w stronę SF. Jednak nie gatunek jest tu ważny - najważniejsze ą pytania o to kiedy człowiek jest człowiekiem i jak długo może nim być. Czytając tą książkę nie sposób nie szukać odpowiedzi we własnych przekonaniach. I choćby dla odpowiedzi jakie się wtedy pojawią (ale nie tylko - to ogólnei dobra książka), warto ją przeczytać.

Warto zerknąć