ebook Grząskie piaski
3.74 / 5.00 (liczba ocen: 281)

Grząskie piaski
ebook: mobi (kindle), epub (ipad)

E-book - najniższa cena: 15.90
Audiobook - najniższa cena: 26.71
wciąż za drogo?
-50% 15.90 zł
-15% 27.19 zł Lub 24.47 zł
31.99 zł Lub 28.79 zł
25.59 zł
27.19 zł
kliknij aby zobaczyć pozostałe oferty (2)
Inne proponowane

Nie mogę postawić kropki. […] Jestem w trakcie leczenia. Nikt nie wie, jak to się skończy.

Henning Mankell

 

Wypadek samochodowy – rozdział o tym tytule otwiera wydaną w zeszłym roku książkę Henninga Mankella. Bo od wypadku wszystko się zaczęło. Przytrafił się on autorowi w grudniu 2013 roku – w drodze na spotkanie autorskie. To, co z początku wydawało się tylko bólem w karku, zakończyło się diagnozą: rak. Nowotwór płuca z przerzutami. Mankell usłyszał tę wiadomość 8 stycznia 2014 roku i przerwał pracę nad nową książką, by na kilka tygodni pogrążyć się w „grząskich piaskach”. Taką wizję końca miewał w dzieciństwie. Gdy upłynęło trochę czasu i autor pokonał paraliżujący go w tym pierwszym okresie strach, wydostał się z „piasku”, odzyskał oddech i usiadł, aby spisać najważniejsze wydarzenia swojego życia, opisać to, co przechodzi podczas leczenia, oraz – jak deklaruje – nie stawiać kropki.

Grząskie piaski od Henning Mankell możesz już bez przeszkód czytać w formie e-booka (pdf, epub, mobi) na swoim czytniku (np. kindle, pocketbook, onyx, kobo, inkbook) lub słuchać w formie audiobooka (mp3).
Życie to sztuka przetrwania. W gruncie rzeczy nie jest niczym innym.
Zatem przyznanie się do strachu przed śmiercią jest niczym innym, jak przyznaniem się do bycia człowiekiem.
Przez całe życie staramy się doskonalić umiejętności, gromadzimy wiedzę i doświadczenie, a na samym końcu i tak wszystko odchodzi w niepamięć.
Pamięć to opowieści. Czasem pokawałkowane, ocalone tylko we fragmentach, czasem w nienaruszonym stanie. Zapomnienie widzę jako próżnię. Nasz wewnętrzny, pusty i zimny wszechświat. W zapomnieniu człowiek obojętnieje dla samego siebie, dla innych, dla tego, co było, i dla tego, co będzie.
Odwaga i strach są nierozerwalnie ze sobą splecione. Trzeba mieć odwagę, by żyć, ale i po to, by umrzeć.
Odebranie człowiekowi radości życia jest niczym amputowanie jego duszy.
Nikt nie chce umierać, nieważne, czy jest młody, czy stary. Trudno jest umierać, bo zawsze robi się to w samotności.
Musimy nieustannie dbać o to, by nadzieja była w nas silniejsza od rezygnacji. Tam, gdzie umiera nadzieja, kończy się życie.
Możliwość decydowania o swoim życiu to ogromny przywilej. Dla większości ludzi na świecie w życiu chodzi przede wszystkim o przetrwanie. Wielu walczy o nie w dramatycznych okolicznościach.
Historia nie powtarza się na zasadzie imitacji.
Czasem użalanie się nad sobą jest jedynym, co nam pozostaje.
Książki. Zawsze sięgam po nie w ciężkich chwilach, uciekam w tekst w poszukiwaniu ukojenia, pocieszenia czy choćby odrobiny przestrzeni.
Komentarze dotyczące oferty:
  • Awatar

    Odkąd tylko zacząłem czytać powieści Henninga Mankella, zawsze chciałem zadać mu wiele pytań. Chyba nigdy nie ceniłem żadnego autora jak jego, miałbym z nim wiele do omówienia. Nie było mi to nigdy dane, z racji w pełni zrozumiałych. Tym bardziej teraz, jest to niemożliwe, Henning Mankell przedwcześnie zmarł, pozostawiając sierotami wielu swoich fanów.

    Jego ostatnia książka - powieść biograficzna, którą pisał będąc w pełni świadomym swojej choroby i konsekwencji z niej wynikających, może stanowić dla wielu czytelników zbiór odpowiedzi na pytania, które chcieli skierować do autora. Przyjemniej ja sam znajduję w niej wiele słów, które oczekiwałem usłyszeć od autora. Oprócz nich, odkrywam także Henninga Mankella, jakiego nie znałem, jego inne oblicze - te, które każdy człowiek stara się skrywać pod przybraną na czas życia maską. Kiedy, w pewnym momencie ta maska opada, można dostrzec w człowieku to, co starał się on skrzętnie ukrywać. Wszystkie refleksje, myśli, które autor przechowywał przez całe życie w odmętach swej pamięci, i które przelał na papier w Grząskich piaskach”, mogą stanowić ukoronowanie jego twórczości. Czytając je, przez cały czas próbowałem wyobrazić sobie Henninga Mankella, w różnych momentach jego życia. Doszukiwałem się jego autoportretów w stworzonych przez niego fikcyjnych bohaterach. Być może, za kilkanaście, kilkadziesiąt lat, Henning Mankell zatrze się w mojej pamięci, pogrążą go te tytułowe „Grząskie piaski”. Jednak teraz, nie mogę jeszcze dopuścić do siebie myśli, że kropka postawiona w epilogu tej powieści, była tą ostatnią. Jest mi tak bardzo przykro, bo spędziliśmy razem tyle lat, a autor uczył mnie stawiać w mojej kryminalno - czytelniczej karierze pierwsze kroki.
    Jest mi też ciężko oceniać tę książkę, trudno przecież wyrazić swój pogląd na czyjś testament. W ten sposób traktuję właśnie „Grząskie piaski”. Jako testament i pożegnanie z kimś, kogo ceniłem i zawsze czekałem na to, co ma do powiedzenia.

    Żegnaj…

Warto zerknąć